اخبار و رویدادها
مقالات...
حجاب در قرآن حجاب در قرآن
موضوع عدم عضویت یک اقلیت دینی در شورای شهر یزد ربطی به مسائل انتخاباتی نداشتموضوع عدم عضویت یک اقلیت دینی در شورای شهر یزد ربطی به مسائل انتخاباتی نداشت
پژوهشی در هویت تاریخی حضرت رقیه (علیهاالسلام)پژوهشی در هویت تاریخی حضرت رقیه (علیهاالسلام)
پاسخ ترامپ رونمایی از موشک های قاره پیماستپاسخ ترامپ رونمایی از موشک های قاره پیماست
واکنش حجت‌الاسلام قرائتی به سخنان اخیر رئیس جمهور آمریکاواکنش حجت‌الاسلام قرائتی به سخنان اخیر رئیس جمهور آمریکا
شرح حدیث اخلاق | فرزندانی که برای والدین، عمل صالح‌اندشرح حدیث اخلاق | فرزندانی که برای والدین، عمل صالح‌اند
نکاتی کاربردی برای مسافران پیاده روی اربعیننکاتی کاربردی برای مسافران پیاده روی اربعین
بایگانی
سازمان تبلیغات اسلامی یزد
آدرس : یزد، بلوار شهید پاکنژاد، روبروی پمپ بنزین، اداره کل تبلیغات اسلامی استان یزد
تلفن : 37253370-035
فاکس : 37252680-035
ایمیل : info@tebyanyazd.ir



نقاط فراموش شده برای سفرهای تابستانی را می‌شناسید؟!
گروه مرتبط: تابستان و بچه ها و مسافرت ها


نقاط فراموش شده برای سفرهای نوروزی را می‌شناسید؟!

ندیده‌های ایران من
 
 
تو که نمی‌خواهی همه عمرت را به چشم دواندن روی یکی از صفحه‌های کتاب جهان تلف کنی و صفحه‌های دیگر را ورق نزده بگذاری؟یا ماجراجویی باشی که مهم‌ترین رویارویی‌اش با حوادث در فاصله میان آشپزخانه تا کاناپه راحتی‌اش مقابل تلویزیون رخ داده است؟ یا لب تاقچه‌ات را از بناهای تاریخی حک شده برکارت پستال‌هایی پر کنی که هرگز حتی یکی‌شان را از نزدیک ندیده‌ای؟ پس فقط چند روز دلت را برای سپردنش به دوردست‌هایی که به دیدن می‌ارزند به خودت قرض بده، چمدانت را بردار و بگذار سفر تو را ببرد. بگذار جاده‌ها تو را از روزمرگی بدزدند. بگذار روزگار بفهمد تو هنوز سرکش و رام نشدنی هستی و قوانین سخت و تکراری شهر انسان ــ ساخت نتوانسته‌اند پیوندت را با هستی بگسلند و آن وقت اگر خیال کردی راهنمایی می‌خواهی که با آن متفاوت سفر کنی یا احتمال دارد در سفر به هر استان نقاطی مهجور اما دیدنی را از قلم بیندازی، گفتگوی ما را با دکتر ناصر کرمی، اقلیم شناس و ایرانگرد در این زمینه بخوان. او پژوهشگری است که روزهای زیادی از عمرش را صرف سفر به نقاط مختلف کشورمان کرده است تا آنجا که امروز بخشی از تجربیات مکتوبش در این زمینه، در قالب کتاب راه‌یاب ایران، همسفری قابل اعتماد برای گردشگران شده است.
قصد ندارم این گفتگو را با پرسیدن صرف از قدمت بناهای باستانی و جنس سازه‌های کهن و وسعت دشت‌ها و عمق دریاچه‌ها، پرخمیازه کنم. به همین علت از شما دعوت کنم از آن دست جاذبه‌های گردشگری تعریف کنید که ما ممکن است علی‌رغم سفر به استان‌های گوناگون ندیده باشیم شان.
نام بردن از همه ندیده‌های کشورمان در قالب یک گفتگو ممکن نیست. ایران حدود یک میلیون اثر تاریخی و فرهنگی ثبت شده، بیش از ۲ هزار جاذبه گردشگری با قابلیت تبدیل شدن به قطب‌های ملی و بین‌المللی گردشگری، ۵ هزار جاذبه طبیعی و ۳ هزار آیین ملی و مذهبی دارد. پس چطور ممکن است در گفتگویی چند صد کلمه‌ای بتوانیم از همه آنها یا حتی درصد محدودی شان حرف بزنیم؟
به همین خاطر فکر می‌کنم باید فقط به ذکر شماری اندک از نام‌ها و نشان‌ها که می‌شود دراین بهاریه،بهتر دیدن‌شان را پیشنهاد کرد، بسنده کنم اما باز هم تاکید می‌کنم که هر چه بگویم حق مطلب ادا نمی‌شود. انگار که بخواهی زیبایی تکه‌ای کاشی آبی را کف جوی آب با عظمت اصفهان بسنجی.
 
آذربایجان شرقی: قلعه بابک، عمارت ائل گلی، دره اهر، جنگل‌های ارسباران، سواحل شرقی ارومیه و کرانه‌های جنوبی بخش مرکزی رودخانه‌ ارس.
اجازه بدهید سفرمان را از منتهی‌الیه شمال غربی کشور آغاز کنیم، یعنی آذربایجان‌های شرقی و غربی.
تاریخ نشان می‌دهد آریایی‌ها آذربایجان شرقی را سرزمینی سربلند و تسخیر ناپذیر می‌دانسته اند که دژهایی چون قلعه بابک بر فراز مرتفع‌ترین نقاط کوه هایش، نمادی از همین باورند.
آذربایجان شرقی سرزمین قهوه خانه‌ها و عاشیق‌هاست، اما نام این استان معمولا گردشگران را فقط به فکر بازدید از عمارت ائل‌گلی تبریز می‌اندازد و شاید خاطره قله سهند، دره اهر، ارسباران و سواحل شرقی دریاچه ارومیه هم در ذهن شان زنده شود، اما کم پیدا می‌شوند آن که کرانه‌های جنوبی بخش مرکزی رودخانه ارس را هم در بهار و تابستان دیده باشند.
 
آذربایجان غربی: سردشت، قره کلیسا، کلیسای حضرت مریم و ۱۱ کلیسای مشابه دیگر، سواحل دریاچه ارومیه و ۱۰۲جزیره این دریاچه و منطقه مراکان.
… و اما آذربایجان غربی از آن نظر که به گواه برخی روایات، شهرستان سردشتش را زادگاه زرتشت می‌خوانند، ضمن آن که نخستین جایی بوده است که پروتستان‌ها در آن پناه گرفته اند و از سوی دیگر قره کلیسا در آن واقع شده است که برخی ارامنه آن را نخستین کلیسای جهان می‌دانند و به واسطه همه این دلایل، این استان برای مذاهب زرتشتی، ارمنی و پروتستان سرزمینی مقدس به حساب می‌آید.
پس از قره کلیسا، از میان ۱۲ کلیسای باقیمانده در این استان من کلیسای حضرت مریم را برای بازدید پیشنهاد می‌کنم، چون ترکیبی است از فرهنگ‌های ایران باستان، چین و اروپا. این کلیسا روی خرابه‌های آتشکده‌ای زرتشتی بنا شده و بنابر روایت‌های محلی معماری چینی در طراحی محرابش نقش داشته و حتی سنگی در آن هست که می‌گویند از چین آورده شده است. هر کس پا به آذربایجان غربی بگذارد حتما دریاچه ارومیه و ۱۰۲ جزیره زیبایش را فراموش نمی‌کند، اما کمتر کسی پیدا می‌شود که گذر از جاده مسحور کننده ارومیه به سنندج را تجربه کرده باشد یا بداند در شمال آذربایجان شرقی منطقه مراکان قرار گرفته که جغرافیدان‌ها به آن می‌گویند قفقاز کوچک که پر است از چشم‌انداز‌های طبیعی.
 
اردبیل: کوه‌های سبلان، آرامگاه شاه صفی، دریاچه نئور، شورابیل، جاده اردبیل به پارس‌آباد مغان، حد فاصل دلتای ارس به خزر و دامنه‌های ارسباران و کوه‌های تالش و آب گرم سرعین.
از شمال غربی ایران که گفتم اردبیل را فراموش کردم.
در کتاب‌های گردشگری از جاذبه‌های این استان معمولا به سرعین، مقبره شاه صفی، کوه‌های سبلان، دریاچه نئور و شورابیل اشاره می‌شود. جاذبه دیگری از اردبیل می‌شناسید؟
جاده‌های اردبیل بی نهایت دلفریبند. مسیر اردبیل به پارس آباد مغان یکی از این راه‌هاست که مثل خطی سبز روی زمین کشیده می‌شود و می‌رسد به جایی مابین دلتای ارس به خزر، دامنه‌های شرقی ارسباران و آخرین ستیغ‌های شمالی کوهستان تالش، سرزمینی که گویی سبزترین جای زمین است و نه شرجی سخت تابستان جنگل‌های شمال را دارد و نه سرمای تند کوهستان‌های آذربایجان را. سرزمینی که دیدنش خستگی چشم‌ها را شفا می‌دهد همان‌طور که آب گرم سرعین، درد مفاصل را.
 
مازندران: روستاهای کندلوس، چمستان، جواهرده وکلاردشت، جاده‌های دوهزار سه هزار بلده به یوش، عباس‌آباد، نور به چمستان، مرزن‌آباد به کجور و جنگل‌های کهن.
مسافران نوروزی استان‌های شمال غربی کشور معمولا به استان‌های مازندران و گیلان هم سر می‌زنند؛ البته این ۲ استان گردشگر زیاد دارند و حتی مازندران با بیش از ۵ میلیون نفر گردشگر در سال، مهم‌ترین قطب گردشگری ایران شده است، اما هنوز جاذبه‌های واقعی گردشگری این استان‌ها هم ناشناخته‌اند و نشانه اش انبوه مسافرانی است که از ساحل خزر دل نمی‌کنند و همه روزهای مسافرت را در همان حوالی می‌گذرانند.
مردم در سفر به مازندران معمولا وقتشان را با خزر آبی و آرامش می‌گذرانند یا اگر اهل نقشه‌خوانی باشند و ادعای سفرکردن متفاوت داشته باشند شاید به کندلوس و چمستان و جواهر ده و کلاردشت هم بروند و اگر حرفه‌ای‌تر باشند از جاده‌های دو هزار و سه هزار، بلده به یوش، عباس‌آباد، نور به چمستان و مرزن‌آباد به کجور هم دیدن می‌کنند، اما حیف از آن جنگل‌های انبوه و پر راز که فراموش شده و بی بازدیدکننده باقی می‌مانند. فکر می‌کنید چند نفر در سفر به مازندران یاد گشت و گذار درجنگل هایش می‌افتند؟ هیچ می‌دانستید جنگل‌های مازندران، قدیمی ترین جنگل‌های جهان هستند، حتی قدیمی‌تر از آمازون و سوماترا؟
 
گیلان: بازار سنتی رشت، مرداب ساحلی انزلی، بازار آستارا، شهر لاهیجان، شهرستان فومن، ماسوله، دامنه‌های درفک، زندگی بومیان تالش و اسالم، شهرستان سیاهکل و منطقه دیلمان.
گیلان هم هر سال حدود ۳ میلیون نفر مسافر دارد که مقصد بیشترشان بازار رشت، مرداب ساحلی انزلی، ‌بازار آستارا، لاهیجان و فومن، ماسوله و بندرت دامنه‌های کوه درفک است، اما فقط شماری اندک از آنها مشتاقند با زندگی شگفت‌انگیز کوه‌نشین‌های تالش و جنگل نشینان اسالم آشنا شوند یا از لاهیجان راه‌شان را به سمت سیاهکل کج می‌کنند یا راهی دیلمان می‌شوند تا بفهمند چه سحری در این خاک سال‌ها پیش الهام بخش خنیا گران شده است برای آفرینش موسیقی سنتی دیلمانی.
بگذارید بار دیگر به تبریز برگردیم و این بار مسیر تبریز به مشهد را پی بگیریم.
در این مسیر از زنجان، قزوین، تهران، سمنان، شاهرود و مشهد می‌گذریم. از جاذبه‌های این مناطق با صرف نظر از تهران که علی‌رغم داشتن بیش از۱۰۰جاذبه گردشگری در گردابی از دود و آلودگی فرورفته توضیح بدهید.
بعضی از گردشگران زنجان را هنوز با چاقوهای دسته شاخی اش می‌شناسند….
 
زنجان: گنبد سلطانیه، غار کتله خور.
دیگر ممکن نیست، چون چاقوهای چینی، بازار زنجان را تسخیر کرده‌اند! از این استان فعلا گنبد سلطانیه معادل چینی ندارد و غار کتله خور.
گنبد سلطانیه در زمان احداث بلندترین بنای جهان بود وهنوز هم بلندترین گنبد جهان محسوب می‌شود. بازدید از غار کتله خور هم پیشنهاد شایسته‌ای است. این غار هنوز کاملا شناسایی نشده و برخی دهانه‌های آن به دالان‌هایی پیچ در پیچ و طولانی وصلند که هنوز پای بشر به آنجا باز نشده و حتی برخی غارنوردان اعتقاد دارند این غار اگر از غار علیصدر همدان (به عنوان بزرگ‌ترین غار آبی جهان) بزرگ‌تر نباشد، کوچک‌تر نیست.
 
قزوین: قلعه الموت، دره طالقان، روستاهای ییلاقی، دریاچه یخ‌زده در حد فاصل مسیر شهرک به رودبارک کلاردشت.
مقصد بعدی اگر قزوین باشد باید بدانید دشت آن و کوهستان‌های مجاورش محل وقوع پاره‌ای از مهم‌ترین تحولات تاریخی در ایران بوده است. امروز از آن تاریخ پرماجرا فقط قلعه الموت و یکی دو بنای دیگر در مرکز استان باقی مانده‌اند، اما حتی اگر این بنا‌ها هم به یادگار نمی‌ماندند جذابیت چشم‌اندازهای طبیعی قزوین آنقدر هست که مسافران به هوایش در آن توقف کنند. البته تجربه سفر به این شهر به من یاد داده است که بیشتر این جاذبه‌های طبیعی در نوروز برای سفر مناسب نیستند، چون در ارتفاعات واقع شده اند و آب و هوای شان فقط در تابستان معتدل می‌شود.
دره طالقان و روستاهای ییلاقیش مهجورترین جاذبه طبیعی قزوین است. از دره طالقان چندین راهگذار پس ازگذرازخط الراس البرز به کلاردشت و دوهزار و سه‌هزار می‌رسند. یکی از این راهگذارها که تقریبا از شهرک شروع شده است و در نهایت به رودبارک کلاردشت می‌رسد روی گردنه‌ها از حاشیه یک دریاچه کم عمق می‌گذرد که در بیشتر ایام سال سطح آن یخ زده است و فقط کوهنوردهای حرفه‌ای می‌شناسندش.
 
سمنان: مسجد جامع، ییلاق شهمیرزاد، مسجد تاریخانه، رختشویخانه دامغان،‌ منطقه خوش ییلاق، جاده سمنان به شهمیرزاد، جاده شاهرود به آزادشهر، آرامگاه بایزید بسطامی و شیخ ابوالحسین خرقانی.
هرچند سمنان جاذبه‌هایی مانند ‌مسجد جامع، ‌ییلاق شهمیرزاد،‌مسجد تاریخانه،‌ رختشویخانه دامغان و منطقه حفاظت شده خوشش ییلاق را دارد، اما جذابیت‌هایی که قادرند سمنان را به یک قطب ممتاز طبیعت گردی تبدیل کنند، جاده‌هایی هستند که از نقاط مختلف این استان به سمت چشم‌اندازهای طبیعی‌اش می‌روند، مثل جاده سمنان به شهمیرزاد و فولاد محله که از حاشیه دشت کویر رد می‌شود و شما را به ییلاقی سرسبز در دل کوهستان می‌رساند یا جاده شاهرود به آزادشهر که از بسطام و خرقان و حاشیه کوه ابرعبور می‌کند. در بسطام باید به زیارت مقبره بایزید بسطامی بروید و پس از طی اندک فاصله‌ای از این شهر، به خرقان و آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی می‌رسید. در انتهای جاده شاهرود به آزادشهر، وارد استان گلستان می‌شوید.
 
گلستان: پارک ملی گلستان، منطقه حفاظت شده جهان‌نما، منطقه خوش ییلاق، آشورده، تالاب‌های سه‌گانه، ترکمن صحرا، تالاب اینچه‌برون، سواحل خزر، قلعه ماران، زندگی بومیان ترکمن صحرا، بنادر گمیشان تپه و حسینقلی‌خان.
استان گلستان مرا یاد جاده‌ای می‌اندازد که متاسفانه از وسط پارک ملی گلستان در حال عبور است و البته یاد آتش‌سوزی‌های فصلی و آخر از همه یاد طبیعت گردی….
اما استان گلستان علاوه بر پارک ملی‌اش، چشم اندازهای طبیعی دیگری هم دارد که نباید از آنها غافل شد. منطقه حفاظت شده جهان نما، منطقه حفاظت شده خوش ییلاق،‌ آشورده، تالاب‌های سه گانه ترکمن‌صحرا، ‌آلاگل، آلماکل و آجی‌گل، ‌تالاب اینچه برون و سواحل خزر را در جایی که پاک‌تر و خلوت‌تر و آفتابی‌تر از دیگر بخش‌های آن است باید به فهرست جاذبه‌های طبیعی این استان بیفزایید. یکی از جاذبه‌های فراموش شده استان گلستان، ‌قلعه ماران است که از دور همچون کشتی بزرگی بر فراز قله از دل ابرها سر برآورده است.
زندگی بومی ساکنان ترکمن‌ صحرا و بنادر کوچکی همچون گمیشان تپه و حسینقلی‌خان هم دیدنی است.
 
خراسان جنوبی: گردشگری روستایی در اطراف شهرهای طبس، فردوس، گناباد، خواف و تایباد و جاده بیرجند – زاهدان (جاذبه کویرگردی)
مقصد بعدی ما، مشهد است که خوشبختانه هر سال حدود ۴ میلیون گردشگر مذهبی دارد و این شمار گردشگران، برای یک شهر به نظر مناسب می‌آید.
از دیدگاه من، هنوز برنامه جامعی برای ساماندهی صنعت گردشگری در استان خراسان رضوی وجود ندارد؛ در حالی که می‌شود از حضور این جمعیت انبوه برای فعال‌سازی دیگر جاذبه‌های توریستی خراسان هم بهره گرفت اما اگر راه را کج کنید به سمت بخش‌های خراسان جنوبی جلوه‌های زندگی روستایی در مناطقی همچون فردوس، ‌طبس، گناباد، ‌خواف و تایباد برای مردم ایران کاملا ناشناخته است.
 
سیستان و بلوچستان: زندگی بومی در شهرهای سراوان، خاش و ایرانشهر. بندرچابهار، شهرسوخته، منطقه حفاظت شده با هوکلات و حواشی رودخانه سرباز.
جاده‌ای که از بیرجند در خراسان جنوبی به سمت سیستان و بلوچستان می‌رود هم اگر امن باشد، ارزش دیدن دارد و چهره‌ای خاص از زندگی کویری را نمایان می‌کند که در نقاط دیگر ایران پیدا نمی‌شود.
علاوه بر این جاده، مطمئنم زندگی بومی‌های سیستان و بلوچستان بویژه در شهرهایی مانند سراوان، خاش و ایرانشهر برای آنها که به مردم‌شناسی علاقه دارند، جالب خواهد بود. بندر چابهار را به عنوان منطقه‌ای آزاد و شهر سوخته را هم به عنوان نمادی از تمدنی ۴۰۰۰ ساله همه می‌شناسند اما آیا منطقه حفاظت شده و سرسبز باهو کلات را هم دیده‌اید؟ یا تا کنون به حواشی رودخانه سرباز که تنها زیستگاه تمساح‌های پوزه کوتاه ایران است، رفته‌اید؟
 
همدان: گردشگری روستایی در روستاهایی چون علیصدر، حبشی، پری، مانیزان، سیمین. کوه الوند، آرامگاه بوعلی سینا و باباطاهر و استرومردخای، گنجنامه و هگمتانه.
ما از مسیر تبریز به گلستان صحبت کردیم، اما اگر در میانه راه در جاده اصلی قزوین به سمت رزن می‌راندیم، پس از این شهر بزرگراهی آغاز می‌شد که به همدان و کرمانشاه می‌رسید و این دروازه ورودی به شهر‌های غربی کشور است. البته بزرگراه‌ها در مناطق غربی کشور چندان زیاد نیستند، اما این دلیل نمی‌شود کسی در نوروز به کرمانشاه، کردستان، لرستان یا ایلام نرود.
همدان به خاطر کوه الوند و مقبره بوعلی سینا و باباطاهر و استرومردخای و گنجنامه و هگمتانه‌اش برای مردم شناخته شده است و همه احتمالا به دره عباس‌آبادش هم می‌روند، اما پیشنهاد من یک شب اتراق در یکی از روستاهای غرب این استان است که باعث می‌شود زندگی بکر روستایی را درک کنید.
 
کرمانشاه: طاق‌بستان، بیستون، غار غوری قلعه و معبد آناهیتا در کنگاور.
کرمانشاه را هم یکی از مقاصد بسیار مناسب برای سفرهای نوروزی می‌دانم چون نه به اندازه استان‌های شمال و مرکزی شلوغ است نه به اندازه استان‌های شمال غربی سرد و خشک، طاق بستانش و بیستونش بخوبی حفظ شده و چنان خوش آب و هوا و حاصلخیز است که از ۴۰۰۰ سال پیش تاکنون آباد و مسکونی بوده و ۱۵۰۰ سال پیش به نام‌هایی چون «نیشابی» و «آلی پی» می‌خواندندش. از شمال‌غرب شهر کرمانشاه اگر
۹۰ کیلومتر به سمت پاوه حرکت کنید، به غار غوری‌قلعه می‌رسید که هنوز انتهای برخی دالان‌هایش کشف نشده و شایعه‌هایی وجود دارند که می‌گویند انتهای آنها به خاک عراق می‌رسد.
 
لرستان: دریاچه گهر، قلعه فلک‌الافلاک، ‌آبشارهای نوژیان، شوی و تله زنگ، دره چکان، بازار میرزاسیدرضا و سراب کیو.
تعریف لرستان روی کارت‌های تبریک، همیشه یا دریاچه گهر بوده یا قلعه فلک‌الافلاک و بندرت از نوژیان به عنوان بلندترین و شوی و تله‌زنگ به عنوان پهن‌ترین آبشارهای کشور هم عکس‌هایی وجود دارد اما هیچ وقت ندیده‌ام تصویری از دره چکان روی کارتی چاپ شود و بعید می‌دانم حتی یک درصد از مردم حتی نام آن را شنیده باشند؛ در حالی که این دره زیبا، تمدن طلایی عصر مفرغ را در خود جای داده و روزگاری از باشکوه‌ترین نقاط زیست بشر بوده است. امروز برخی از این آثار در بخشی از قلعه فلک‌الافلاک که موزه شده قابل مشاهده‌اند. در خرم‌آباد لرستان باید بازار قدیم آن موسوم به بازار میرزا سید رضا و سراب کیو را هم ببینید. به این دیدنی‌ها آمیختن با زندگی عشایری در این استان را هم اضافه کنید.
 
ایلام: طبیعت گردی در دشت‌هایی
چون صالح‌آباد، دهلران، دشت عباس و تفرجگاه‌های جنگلی مانند چقاسبز، ششدار، تجریان، گلم زرد و گره چگا، جاده دهلران به اندیمشک، تپه ماهورهای ایلام.
کاش از لرستان به ایلام هم بروید. متاسفانه کمتر گذر مسافری به استان ایلام می‌افتد و کمتر کسی می‌داند که دره‌ها و دشت‌های این استان در بهار غرق در شقایق‌های سرخ می‌شوند. ایلام را در گذشته‌های دور، لرستان پشتکوه می‌خواندند. در این استان حتی در نقاطی که انتظارش را ندارید، به نشانه یا بازمانده‌ای از اثری تاریخی برمی‌خورید. هنوز هم تپه‌ماهورهای ایلام محبوب گردشگران هستند. پیشنهاد من برای مسیر سفر به ایلام جاده لرستان است اما در برگشت، حرکت در جاده دهلران به اندیمشک، فرصتی برایتان فراهم می‌کند که از جاذبه‌های شمال خوزستان هم بازدید کنید.
 
کردستان: گردشگری روستایی در روستاهایی چون پالنگان، اورامان تخت، آویهنگ، ژیورا قصلان، نوره، نگل و…، طبیعت‌گردی در دشت‌های دهگلان، قروه، بیجار و…..
کردستان را از فهرست استان‌های غربی از قلم نیندازید، یادم می‌آید یک بار از پژوهشی می‌گفتید که پژوهشگری در آن، کردستان را بهشت عدن خوانده بود.
بله، دیوید رول باستان‌شناس انگلیسی سال گذشته کردستان را بهشت عدن ‌ همان جایی که حضرت آدم و حوا پس از ترک بهشت،‌ در آن هبوط کردند ‌ دانست. مبنای ادعایش هم اشارات جغرافیایی بخش «جنیس» کتاب انجیل بود، اما کردستان ایران اگر بهشت عدن هم نباشد، به مقصد سفر شدن می‌ارزد.
جلوه‌های خاص زندگی بومی هنوز در همه شهرهای کردستان وجود دارد و دیدنی است اما اگر می‌خواهید روح واقعی


 
صفحه اول   |   ارتباط با ما   |   نقشه سايت   |   ورود به سایت   |   download   |   انجمن   |   سایت کودکان تبیان   |   پست الکترونیک
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به اداره کل تبلیغات اسلامی استان یزد میباشد.
پشتیبانی : واحد فناوری اطلاعات اداره کل تبلیغات اسلامی یزد